Duale procesmodel van Rouw

Het Duale Procesmodel is gebaseerd op het werk van Stroebe & Schut.

Rouw is geen rechte lijn. Het is een voortdurende beweging tussen twee kanten van verlies.

Verliesgerichte kant (eiland van verlies)

Hier richt je je op het gemis zelf. Je denkt aan degene of datgene dat je bent kwijtgeraakt. Je voelt verdriet, boosheid, wanhoop. Je herinnert, huilt, verlangt. Hier zit de pijn - en ook de liefde.

Dit eiland gaat over toegeven aan het verlies, erkennen dat het pijn doet en er ruimte voor maken.

Herstelgerichte kant (eiland van doorgaan)

Hier probeer je je aan te passen aan de nieuwe realiteit. Je doet boodschappen. Gaat weer aan het werk. Probeert te zorgen voor anderen - of voor jezelf. Je bent even bezig met 'doorleven', misschien zonder dat je eraan wilt denken.

Op dit eiland zoek je weer verbinding met het leven, zonder dat dat betekent dat je het verlies 'loslaat'.

Het pendelen daartussen is rouw

De meeste mensen bewegen vanzelf tussen deze twee kanten. Soms meerdere keren per dag. Dat heet 'pendelen' of 'rouwwissel'.

Deze wissel is gezond en nodig:

Té veel verliesgerichte rouw kan je uitputten
Té veel herstelgerichte rouw kan je vervreemden van je gevoel

Rouwen is dus niet óf het één óf het ander. Het is beide, in een ritme dat bij jou past.

Soms denken mensen dat ze 'achteruit gaan' als het verdriet ineens weer hevig is. Maar in het duale proces hoort dat erbij. Het betekent niet dat je terugvalt. Het betekent dat je mens bent - in beweging.

Rouw is niet iets wat je verwerkt en achter je laat. Het is iets wat je meedraagt, verweeft en steeds opnieuw ontmoet.

De pijlers onder rouw

Onder het heen- en weer bewegen tussen verlies en doorgaan, liggen pijlers. Steunpilaren die je helpen om staande te blijven in het landschap van rouw. Ze zijn voor iedereen anders, maar vaak vallen ze samen met:

Verbinding: Mensen die écht luisteren. Die er zijn zonder oordeel. Die nabij zijn zonder iets te willen oplossen. Rouw vraagt om menselijkheid - niet om oplossingen
Erkenning: Rouw mag gezien worden. Gevoeld. Niet gemeten aan tijd, vorm of uiterlijk. Erkenning betekent: jouw verlies doet ertoe. Zonder vergelijk.
Ruimte: Ruimte om te voelen. Om stil te zijn. Om even niet te weten. Rouw kan niet gehaast worden. Het vraagt adem, tijd en zachtheid.
Betekenis: Niet als verplichting, maar als mogelijkheid. Soms wil je zoeken naar zin of richting. Soms helpt een ritueel, een herinnering, een symbolische handeling. Betekenis groeit vaak langzaam - vanuit binnen.

De vier pijlers vormen het stille fundament waarop je de beweging tussen de eilanden kan dragen.